Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2013

Zülfü Livaneli - Meral Uğurlu - Vassiliki Papageorgiou & Gündoğarken

Εικόνα

Από ξένο τόπο...

Εικόνα
Sacrificio di Ifigeneia 
Pompei,Casa del Poeta Tragico














































bikes & flowers

Εικόνα

Οι tricksters ή 'toons και η μετανεωτερική εικόνα της Βασιλείας

Εικόνα
"Tricksters*or fakes, assistants or  'toons, they are the exemplars of the coming community."
Giorgio Agamben



*"Τrickster" είναι ο σπάνιος αγγλικός όρος  του 18ου αιώνα που σχετίζεται με την εφαρμογή ενός "τρικ" σε παιχνίδια τράπουλας. Ο γαλλικός όρος "tricher" προσθέτει και την έννοια του να "κλέψει ή να ξεγελάσει" κανείς κάποιον σε ένα παιχνίδι και πέραν αυτού. Ο άλλος αγγλικός όρος που επίσης συνδέεται εδώ ετυμολογικά είναι η λέξη "trigger" με την έννοια του να προκαλέσει κάποιος κάτι. Η κοινή ιδέα των παραπάνω λέξεων είναι η πρόκληση ενός αποτελέσματος ανεξάρτητα ή και αδιάφορα από τις συνέπειές του, ακόμα και άνευ λόγου. Οι tricksters, λοιπόν, δρουν πέραν του καλού και του κακού και είναι υπεύθυνοι και για τα δύο.

GiorgioAgamben,Lacommunitacheviene, Torino 1990 -ελλ.έκδ.: GiorgioAgamben,Η κοινότητα που έρχεται, Ίνδικτος, 2007, σελ. 74








Στα μυθιστορήματα του Κάφκα απαντάμε πλάσματα που ονομάζονται βοηθοί (Gehilfen). Φαίνεται…

başına döndüğüm

Εικόνα
özlemli bi zaman 


στίχοι:  Asik Ikrami περιοχή: Kars



Basina döndügüm kurban oldugum
Aglar dolaniram yar deyi deyi
Ezel bahar yaz aylari misali
Çaglar dolaniram yar deyi deyi


Çoktan beri terketmisem ben yari
Hasta yüregimden çikmiyor zari
Yanar oldu sönmez yüregim nari
Daglar dolaniram yar deyi dey


Ikram'in derdine yoktur çareler
Eksik olmaz su sinemde yareler
Aylar günler sene ile kareler
Baglar dolaniram yar deyi deyi




















viewover the city ofKars

"Μη γίνεσαι πεπρωμένον": Μνήμη Νίκου Γκάτσου

Εικόνα
Παλαιόκαστρο Ασέας




Μέσα στους κλώνους μιας λυγαριάς βλέπω το παιδικό σου που-
     κάμισο να στεγνώνει
Πάρ' το σημαία της ζωής να σαβανώσεις το θάνατο
Κι ας μη λυγίσει η καρδιά σου
Κι ας μην κυλήσει το δάκρυ σου πάνω στην αδυσώπητη τούτη γη
Όπως εκύλησε μια φορά στην παγωμένη ερημιά το δάκρυ του
     πιγκουίνου
Δεν ωφελεί το παράπονο
Ίδια παντού θα' ναι η ζωή με το σουραύλι των φιδιών στη χώρα
     των φαντασμάτων
Με το τραγούδι των ληστών στα δάση των αρωμάτων
Με το μαχαίρι ενός καημού στα μάγουλα της ελπίδας
Με το μαράζι μιας άνοιξης στα φυλλοκάρδια του γκιώνη
Φτάνει ένα αλέτρι να βρεθεί κι ένα δρεπάνι κοφτερό σ' ένα χαρού-
     μενο χέρι
Φτάνει ν' ανθίσει μόνο
Λίγο σιτάρι για τις γιορτές λίγο κρασί για τη θύμηση λίγο νερό
     για τη σκόνη...



Νίκος Γκάτσος (από την Αμοργό)








πηγή































Νίκος Γκάτσος 1/2






Νίκος Γκάτσος 2/2


















Χειρ Αγγέλου

Εικόνα
Ο Άγιος Φανούριος πατά πάνω σε δράκοντα Ναός Αγίας Αικατερίνης, Φολέγανδρος










Ο Άγιος Γεώργιος σκοτώνει τον δράκοντα Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα





Άγγελος Ακοτάντος
Ο ζωγράφος που ενέπνευσε 
τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο;










Η Καρδιώτισσα Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Αθήνα











Ο άλλος Ελ Γκρέκο








Χειρ Αγγέλου


















































Εις Άδου Κάθοδος / Ανάσταση

Εικόνα
πηγή










Η Ανάστασις, 12ος αι.
Καππαδοκία, Goreme, Karanlik Kilise









Kurbinovo, 12ος αι.










Η Ανάστασις, Κωνσταντινούπολη, Μονή της Χώρας











Η Ανάσταση
ζωγράφος Πανσέληνος (τέλη 13ου-αρχές 14ου αι.) 
Ναός Πρωτάτου, Καρυές Αγ. Όρους












Descent Into Hell Icon from the Church of the Mother of God Peribleptos (St. Clement’s)  Michael and Eutychios icon-painters, 1295 - 1317, Ohrid












φορητή εικόνα της Ανάστασης
1350-1375, Walters Art Museum










«Παρ’ ἄκοντας ἦλθε σωφρονεῖν»: Για τη δεινότητα του ανθρώπου και την ουσία του τραγικού. Απένθητο γένος.

Εικόνα
Αστυπάλαια, Μαλτεζάνα, Λουτρό Ταλλαρά



 ..Αλλά παρ’ όλον ότι ο Λόγος κυκλοφορεί μέσα στην ουσία του παντός, ο Λόγος της ψυχής, η δύναμη δηλαδή που την ενοποιεί και της δίνει μια φόρμα (ένα «πέρας») είναι τόσο βαθιά κρυμμένος μέσα στα βάθη της Ψυχής, ώστε απ’ έξω η Ψυχή παρουσιάζεται σαν ένα «άπειρον», σαν ένα άμορφο σύνολο. Και παρ’ όλο ότι αυτός ο Λόγος της ψυχής μπορεί να γονιμοποιεί τον εαυτό του και να αυξαίνει από την ίδια του την αυτενέργεια, ο άνθρωπος μένει πάντοτε το «δεινότατον των ὄντων». Αυτός ο σχεδόν αμετάφραστος όρος «δεινός», που σημαίνει ταυτόχρονα κάτι το αποτρόπαιο, το φοβερό και το θαυμαστό, δηλώνει τα όντα που η φύση τους ή οι αναλογίες τους ξεπερνάν κάθε μέτρο και που γι’αυτό προξενούν το «θάμβος» και είναι αντικείμενα ενός δέους. Απ’αυτήν την άποψη, ο σοφόκλειος ύμνος δεν σημαίνει μόνο «Πολλά τα θαυμαστά και τίποτα δεν είναι πιο θαυμαστό από τον άνθρωπο». Στη φροντίδα της να τονίσει, ό,τι εξυψώνει τον άνθρωπο και αδυνατίζει τους δαίμονες, η παραδεδομένη μετάφραση …