Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2013

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, Συμβάν

Εικόνα
πηγή





Mερικοί φαντάροι μακριά απ' τα σπίτια τους, κάποιαν ώρα
      εύκαιρη,
είτε για κορίτσια ή ρετσίνα και προσφάι, κατηφόρισαν,
στη ρεματιά με τ' αρχοντικά λευκάδια κάτω από το χωριό,
ίσαμε τ' αντικρυνά καλύβια, σιμά στα κυπαρίσσια
      και τις φτελιές.


Φτωχός ο τόπος και τα καλωσορίσματα περισσότερα
      απ' τις μπουκιές.
Aν ψωμί δεν χόρταιναν, τα κορίτσια τάβλεπαν από μακριά.
Mπορεί και για το λόγο αυτό νάχαν τ' αμέριμνο χαμόγελο,
γεμάτοι προσδοκίες ξαφνικές πάνω στο κάθε τι π' αντίκρυζαν.



Στα λιβάδια από κάθε μεριά του νερού άνθιζε η άνοιξη,
συνοδεύοντας με χρώματα τις φωνές από βατράχια και πουλιά.
Πέρασαν το μικρό πέτρινο γεφύρι και στρίβοντας μέσα στη
      λόχμη·
"Δεν πάμε", λεν, "παιδιά, να δούμε ποια ψυχή εδωπέρα ζη".



Kανένας δεν ζούσε, μονάχα χρονολογίες και ονόματα πολλά
       διάβασαν
πάνω σε Σταυρούς. Kατά λάθος πήραν το ξωκκλήσι για σπίτι.
Ένιωθαν σάμπως διπλή τη ζωντάνια τους, προφέροντας
       φωναχτά όσα διάβαζαν
μέσα σ…

Octavio Paz, Ο υπερρεαλισμός (απόσπασμα)

Εικόνα
Joan Miró, Constellation: The Morning Star (1940)



Η αποκήρυξη της προσωπικής ταυτότητας δεν μας παρασύρει στην απώλεια της ύπαρξης, αλλά, ακριβώς στο αντίθετο, στην ανακατάληψή της. Ο ποιητής είναι κιόλας όλοι οι άνθρωποι. Η φύση απορρίπτει τα προσωπεία της και φανερώνεται όπως είναι. Η προσπάθεια "να γίνεις όλοι οι άνθρωποι", εμφανής στους περισσότερους από τους μεγάλους ποιητές, συμμαχεί αναγκαστικά για την καταστροφή του εγώ. Το ποιητικό έργο δεν συνίσταται τόσο στο να συμπιεστεί η προσωπικότητα όσο στο να ανοιχτεί και να μετατραπεί σε διασταύρωση του υποκειμενικού και του αντικειμενικού. Ο υπερρεαλισμός αποβλέπει στην αποσόβηση της παλιάς αντίθεσης ανάμεσα στο εγώ και τον κόσμο, στον εσωτερικό κόσμο και το περιβάλλον, δημιουργώντας αντικείμενα που είναι εσωτερικά και εξωτερικά συγχρόνως. Αν η φωνή μου δεν είναι πια δική μου αλλά ολονών, γιατί να μην την σφεντονίσω για μια καινούργια εμπειρία: Η ποίηση πάντα γινόταν για όλους. Οι ποιητικοί μύθοι, οι μεγάλες εικόνες της ποί…

Αφάνιση του ονόματος

Εικόνα
Isaac Celnikier, Ghetto à l'ange, 1958 - 1964



Το Κακό είναι ακρότατο, όχι απόλυτο. Ίσα ίσα η φενάκη του εωσφορισμού του είναι να αυτο-ανακηρύσσεται απόλυτο,  über alles. Αν το Κακό ήταν απόλυτο, δεν θα υπήρχε το "χειρότερο". Αν ήταν το Κακό απόλυτο, δεν θα μπορούσε και να νικηθεί.
Σ΄ αυτό συνίσταται όλη η "χοχμά", η σοφία της εβραϊκής παράδοσης: να περιμένεις πάντα το χειρότερο, να προετοιμάζεσαι γι΄ αυτό χωρίς να χάνεις ποτέ τη μεσσιανική προσδοκία της ανέλπιστης νίκης της Δικαιοσύνης. Το Κακό δεν είναι μεταφυσικό αλλά ιστορικό. Απορρέει και συνίσταται απ΄ όλες εκείνες τις ιστορικά μεταβαλλόμενες σχέσεις "που κάνουν τον άνθρωπο ένα ον ταπεινωμένο, υποδουλωμένο, εγκαταλελειμμένο, περιφρονημένο"...

Οι "συνηθισμένοι άνθρωποι", κυρίως οι μικροαστοί (αλλά όχι μόνον), σε συνθήκες ιδίως γενικευμένης κρίσης και αποσάθρωσης του κοινωνικού ιστού, όπως στη μεσοπολεμική Γερμανία, γλιστρούν εύκολα σε ολέθριες φαντασιώσεις, γινόμενοι υποχείρια μαζικής χειρα…

more road accidents...

Εικόνα

Αλέξανδρος Παναγούλης, Ποιήματα

Εικόνα
Κάρπαθος, Όλυμπος, 1964





Αγωνίες

Ἂν χτυπήσουν τὴν πόρτα, μὴν ἀνοίξεις.
Ὅσο καὶ νὰ χτυποῦν.
Πρέπει νὰ πιστέψουν πὼς τὸ σπίτι
εἶναι ἀδειανό.
Δὲν θὰ τὴ σπάσουν. Μὴ φοβᾶσαι.
Ἂν τὴ σπάσουν,
θὰ ξέρουμε πὼς μᾶς πρόδωσαν.
Οὔτε κ᾿ ἐγὼ τὸ πιστεύω.
Ναί, θὰ πυροβολήσω ἂν μποῦνε.
Ἐσὺ δοκίμασε νὰ φύγεις.
θὰ μπορέσεις.
Γιὰ μᾶς θἆναι. Τόση ὥρα
τριγυρίζουν τὸ σπίτι.
Κύταξε ἀπ᾿ τ᾿ ἄλλο παραθύρι.
Μὰ πρόσεχε.
Ναί, βλέπω. Χτυπᾶνε ἀπέναντι.
Μίλα σιγότερα.
Ἀκοῦς; Φασαρία; Τί νὰ γίνεται;
Κάποιον πιάσανε. Εἶναι γέρος.
Τὸν χτυπᾶνε τὰ σκυλιά.
Ἄτιμοι.
Πόσους θὰ πιάσετε; θὰ μείνουν
ὅσοι χρειάζονται καὶ περσότεροι.
θὰ μείνουν καὶ δὲν θὰ σταυρώσουν
τὰ χέρια.




Αὔριο Φῶς


Γέλια ζωῆς
Χαρὲς μακρυνές
Σκέψεις ἀγάπης
Στιγμὲς φωτεινές


Ἐλπίδες θρεμμένες
Πίστης δουλειά
Μνήμες κρυμμένες
Πόνου Φωτιά


Λεύτερη σκέψη
Δοῦλο κορμί
Θλιμμένη ὄψη
Χαρούμενη ὁρμὴ


Τέτοιο σημάδι
Ἀγώνα ἀδελφός
Τώρα σκοτάδι
Αὔριο φῶς

πηγή



Η μπογιά

Ζωντάνεψα τους τοίχους φωνή τους έδωσα πιο φιλική να γίνουν συντροφιά. Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν να μάθουνε πού βρήκα την μπογι…

Ελύτης, Δώρο ασημένιο ποίημα

Εικόνα
Ξέρω πὼς εἶναι τίποτε ὄλ' αὐτὰ   καὶ πὼς ἡ γλώσσα 
ποὺ μιλῶ δὲν ἔχει ἀλφάβητο


Ἀφοῦ καὶ ὁ ἤλιος καὶ τὰ κύματα εἶναι μιὰ γραφὴ συλ-
λαβικὴ ποὺ τὴν ἀποκρυπτογραφεῖς μονάχα στοὺς και-
ροὺς τῆς λύπης καὶ τῆς ἐξορίας


Κι ἡ πατρίδα   μιὰ τοιχογραφία μ' ἐπιστρώσεις διαδο-
χικὲς φράγκικες ἢ σλαβικὲς   ποὺ ἂν τύχει καὶ 
βαλθεῖς γιὰ νὰ τὴν ἀποκαταστήσεις πᾶς ἀμέσως φυλακὴ 
καὶ δίνεις λόγο


Σ' ἔνα πλῆθος Ἐξουσίες ξένες   μέσῳ τῆς δικῆς σου 
πάντοτε


Ὄπως γίνεται γιὰ τὶς συμφορὲς


Ὄμως   ἂς φανταστοῦμε σ' ἔνα παλαιῶν καιρῶν ἁλώνι 
ποὺ μπορεῖ νά 'ναι καὶ σὲ πολυκατοικία   ὄτι παίζουνε 
παιδιὰ   καὶ ὄτι αὐτὸς ποὺ χάνει


Πρέπει σύμφωνα μὲ τοὺς κανονισμοὺς   νὰ πεῖ στοὺς 
ἄλλους καὶ νὰ δώσει μιὰν ἀλήθεια


Ὁπόταν βρίσκονται στὸ τέλος ὄλοι νὰ κρατοῦν στὸ χέρι 
τους ἔνα μικρὸ


Δῶρο ἀσημένιο ποίημα.




Οδυσσέας Ελύτης, Το φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά










Κύθνος
















Κέρος
















Νίσυρος, Γυαλί















Nostalgia for the present

Εικόνα
Morocco Anti Atlas Ait Herbil agadir nId Aissa








Morocco Anti Atlas Ait Herbil agadir nId Aissa  view from above 








Morocco High Atlas Agoundis Tagharghist  Berber village sheep









Morocco High Atlas Agoundis Tagharghist  Berber village madrassa









Morocco Dra valley ksar Tissergate  house interior kitchen









Morocco High Atlas Agoundis Tagharghist  Berber girl carrying barley








Morocco High Atlas Agoundis Tagharghist  Berber girl








Morocco High Atlas Agoundis Tagharghist  Berber truck






Photos from Moroccan mountain villages by Bart Deseyn