Για την έλευση του Λόγου














Μια χτένα είναι μια άρπα 
κρουσμένη απ’ τη ματιά μιας μικρούλας 
βουβής εκ γενετής 

(Octavio Paz, Αντικείμενα και οπτασίες) 





Μεσάνυχτα στις Σάρδεις. 

Η Αναΐτιδα πλαγιάζει 

τριγυρισμένη μνήμες αγαλμάτων

και προσευχές ιερειών

- κελαρυστές φωνές του Ευφράτη -

Σαν τρομαγμένα πουλιά την ντύνουν με πορφύρες,

τα λυγερά χέρια φορτώνουν με λίθινα βραχιόλια σκαλιστά

και στα μαλλιά

βάζουν στεφάνι με δυο ασημένια φίδια...

Καίνε για χάρη του συντρόφου της θυμίαμα

Για ’κείνη σάνταλο και κυπαρίσσι των βουνών
  
Τυλίγοντάς την ο καπνός,

η θεά ονειρεύεται,

ονειρεύεται η θεά

τον Περσέα...















































Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

παλιά καφενεία του Αιγαίου

Cavo d'oro

Ζει ο Αλέξανδρος; Ελληνικότητα και σύνθεση